معرفی برخی از اصطلاحات رایج در اسناد و نقشه های جوشکاری:

WPS

Welding Procedure Specifiationیا همان مشخصات و دستورالعمل رویه جوشکاری، سندی است که تعیین کننده کلیه پارامترهای اصلی تاثیر گذار بر سلامت و خواص جوش بوده که توسط مهندس جوش یا فرد باتجربه دارای صلاحیت تهیه و

پس از اخذ تائیدیه، جهت انجام در اختیار جوشکار قرار می گیرد.مسئولیت تهیه wpsبرعهده پیمانکار است و وی موظف است یا از دستورالعمل های پیش تائیدشده در آیین نامه استفاده نماید و یا جهت اخذ تائیدیه، نسبت به تهیه PQR  اقدام کند. البته در آیین نامه مختلف روشهای دیگری نیز برای استفاده از دستورالعمل های قبلی با ارائه مدرک و سند معتبر نیز وجود دارد. درتمام حالتها تائید آن بر عهده ی مشاور پروژه (مشاور جوش) است.

PQR

Procedure Qualification Record یا سند تائید دستورالعمل رویه جوشکاری، عبارتست از گزارشی که پس از انجام یک سری

آزمون های غیر مخرب و مخرب برروی نمونه جوشکاری شده و تائید نهایی، تهیه و به صورت مستند ثبت می گردد. هر دستورالعمل جوشکاری میبایست توسط یک PQR  ساپورت گردد و در حقیقت هر نوع جوش در سازه، نیازمند یک دستورالعمل و هر دستورالعمل نیازمند یک PQR برای حصول اطمینان از صحت آن است.

NDT

با بهره گیری از اصول علم فیزیک، روشهای مختلفی برای بازرسی اختراع و مورد استفاده قرار گرفته است. مزیت اصلی این روشها در مقایسه با روشهای DTآن است که بدون تغییر یا تخریب قطعه اصلی، میتوان جوش را مورد بازرسی و بررسی دقیق قرارداد. این دسته آزمون ها به نام آزمونهای غیر مخرب شناخته شده و کاربرد زیادی در بازرسی و بررسی سازه های جوشکاری شده دارد. هدف از انجام آزمونهای غیر مخرب، تعیین سلامت جوش، و عدم وجود عیب در محدوده غیر قابل پذیرش است. به طوری که با شناخت یک ناپیوستگی و مقایسه آن با محدودیتها آیین نامه، نسبت به پذیرش، یا قراردادن در زمره عیوب جوش اقدام می گردد.

DT

هدف از انجام آزمونهای مخرب، تعیین خواص مکانیکی جوش است. این خواص مکانیکی شامل خواص چقرمگی یا مقاومت به ضربه، مقاومت کششی، تست خمش، سختی سنجی و از این قبیل می باشد. کاربرد عمومی آن در تائید دستورالعمل های جوشکاری و یا تائید جوشکار و اوپراتورهای جوشکاری است. مطابق استاندارد AWS D1.1 ، در صورتیکه از دستورالعمل های پیش تائید شده آیین نامه استقاده نگردد، می بایست پس از تنظیم دستورالعمل جوشکاری، نسبت به انجام مجموعه آزمایشاتی جهت بررسی نمونه جوشکاری شده و تائید WPS اقدام کرد. همچنین این WPS در زمان اجرای کار واقعی نیز باید توسط یک جوشکار دارای صلاحیت، اجرای گردد. در این راستا برای طبقه بندی جوشکاران و تائید صلاحیت آنان، مطابق استاندارد یک سری نمونه جوشکاری شده توسط جوشکار، میبایست با طی مراحلی تحت آزمایشات غیر مخرب و مخرب قرارد گیرد.

Peening

عبارتست از فرآیند چکشکاری پس از جوشکاری می باشد. اگر Peening به صورت صحیح و اصولی انجام گردد موجب کاهش تنشهای پسماند و اعوجاج خواهد شد. اجرای Peening در پاس ریشه و پاس نهایی (رویه) ممنوع است، لکن در پاسهای میانی مفید و قابل اجرا می باشد. اجرای Peening توسط جوشکار و پس از پایان هر پاس با چکش مخصوص و به صورت ملایم بوده و بهتر است در اطراف جوش و منطقه متاثر از حرارت اجرا گردد. اجرای Peening در جوشکاری ورقهای ضخیم پیشنهاد می گردد.